رابطهی انسانی در سادهترین فرمت ممکن. واقعا دلنشین بود.
هرچند به عنوان یک زن دائم در طی روند به ارتباط بدبین بودم و جاهای زیادی از مکالمهشون بود که میتونست در جهان واقعی طور دیگهای پیش بره ولی در نهایت پوینت فیلم هم احتمالا همین بود. یه مکالمهی طولانی فقط برای اینکه اجازه بدی کسی که هرگز قرار نیست دوباره ببینیش هرچیزی که هر روز با خودت حمل میکنی به سختی رو برای چند دقیقه ازت بگیره و بتونی نفس بکشی.
وسط اینهمه فیلم مزخرفی که داکوتا جانسون پشت سر هم بازی میکنه این فیلم استثنا بود. چه سوژه قشنگی چه بازیهای خوبی و چه سناریوی هوشمندانه و بی ادعا همراه با دیالوگ های عالی. فیلم دیالوگ محور روی شانه های بازیگر میگرده و الحق شون پن در این فیلم عالی ظاهر میشه و داکوتا جانسون هم نشون میده اگر جای درست قرار بگیره میتونه بازیگر خوبی باشه. این فیلم نشون میده هنوز هم میشه با یک لوکیشن ساده مثل درون یک اتومبیل و یک سناریوی هوشمندانه و دو بازیگر خوب فیلمی دیدنی ساخت و نیازی به هیچ امکانات عجیبی هم نیست. دادیو از استثناهای سینما در این چند سال اخیره.
این فیلمها یک ژانر فرعی محسوب میشن ولی بازم سبک خودشونو دارن. قطعاً این دوتا بازیگر مفتی نیومدن تو فیلم و امثال این نوع فیلمها که اکرثاً بصورت مستقل ساخته میشن کم نیست. ربطی هم به بودجۀ کم و زیاد نداره خاصیّت این سبک و این ژانر همینه و مخاطب خودشو داره چون صرفاً دیالوگ محور هست.
فیلمهای دیالوگ محور مخاطب خودشو داره. دوستمون به گل سرسبد این ژانر (یک ژانر فرعی محسوب میشه) یعنی سه گانۀ before (پیش از طلوع، غروب و نیمه شب) اشاره کرد. بعضیا فکر میکنن بخاطر بودجۀ کم اینجوری میسازن درحالیکه یه فیلمنامۀ قوی با بازیگران زبده میخواد که مخاطب رو تا آهر فیلم با خودش همراه کنه. از نظر بار محتوایی بد نبود ولی بازی فوق العادۀ هر دو بازیگر عیبهای فیلم رو میپوشونه. در کل راضی کننده بود؛ برعکس فیلمهای اینچنینی که فضا دائماً عوض میشه. یکسان و ثابت بودن لوکیشن کار رو برای سازندگان سخت میکنه چون بیننده حوصله ش سرمیره ولی این مورد رو با کلوس آپ ها روی داکوتا جانسون جذّاب پوشش داده بود. تدوین فیلم هم خوب بود.
هرچند به عنوان یک زن دائم در طی روند به ارتباط بدبین بودم و جاهای زیادی از مکالمهشون بود که میتونست در جهان واقعی طور دیگهای پیش بره ولی در نهایت پوینت فیلم هم احتمالا همین بود. یه مکالمهی طولانی فقط برای اینکه اجازه بدی کسی که هرگز قرار نیست دوباره ببینیش هرچیزی که هر روز با خودت حمل میکنی به سختی رو برای چند دقیقه ازت بگیره و بتونی نفس بکشی.
حس غم و اندوهش قشنگ قابل درکه بازی ها معرکه فیلم بدون داشتن قسمت اضافه و به یاد ماندنی خیلی خوب بود امتیاز 7
مثل این فیلم میشه به sunset limited . What love is . سه گانه before sunset هم اشاره کرد