امریکا. در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال 1988، نوجوانی به نام «دانی دارکو» یک شب توی خواب راه می افتد و از خانه خارج می شود و با خرگوش غول پیکر و زشت رویی به نام «فرانک» ملاقات می کند که به او می گوید دنیا28 روز و 6 ساعت و 42 دقیقه و 12 ثانیه ی دیگر نابود خواهد شد…
با سلام. این فیلم را باید بارها ببینی تا درک کنید که دقیقا چی میگوید و بسیار هم به زیبایی و زیرپوستی سرخوردگی نا امیدی افسردگی جوانان آمریکایی در زمان دست راستی ها یعنی ریاست جمهوری ریگان را به تصویر می کشد خفه کردن خلاقیت در جوانان عدم باور به ایده های نو جوانان و توهمات مذهبی که پاتریک سویزی به زیبایی به تصویر می کشد که به ظاهر فردی منزه و پاک است ولی در عمل یک سو استفاده گر از مذهب و سادگی مردمان آمریکایی هست و اینکه وقتی جوانی برخلاف آنچه در مدرسه خانواده و جامعه به او تحمیل شده رفتار میکند به او انگ بیمار روانی زده و او را به انواع داروها و متدهای روانپزشکی می سپارند که نتیجه ای هم ندارد و در انتها دانی دارکو می فهمد که هر کاری کند و هر تلاشی کند نمیتواند آینده مطلوب خود را در این آمریکایی که چنین شرایطی را دارد بسازد لذا ترجیح میدهد که خودش بعنوان مرکز تمامی این وقایع در با سفر به زمان گذشته از بین برود تا شاید بدین صورت آینده بهتر برای دوستان رفقا و خانواده او ایجاد گردد لذا در آخر فیلم وقتی تصمیم خود را گرفته بلند میگوید به همه بگویید که همه چیز درست میشه ... جیک جیلینهال به زیبایی توانسته نقش یک جوان سرخورده و افسرده و نا امید آمریکایی را ایفا کند که آینده مبهم و نا امید کننده را می بیند ... با دیدن این فیلم علاوه بر اینکه دلت برای جوانان آمریکایی می سوزد خون گریه میکنی برحال جوانان نا امید ایرانی ...
این فیلمو باید با دقت ببینین و یحتمل بعدش دربارش بخونین تا کامل متوجهش بشین. قصه پیچیدس اما جالبه. جیلنهال از همون بچگیش نشون داد چقدررر توانمنده. پیشنهادش میکنم
به قطع یکی از بهترین فیلم ها در به تصویر کشیدن تایم لاین ها و تداخل اونهاست. اون لوپ زمانی داخل فیلم که موجب گیج شدن مخاطب میشه برای من خیلی جذاب بود. برای علاقمندان این مدل پیچیدگی های فکری حتی باعث میشه برای بار دوم فیلم رو ببینن تا بهتر درکش کنن. بازی جیک جیلنهال هم از همون ابتدا تا به الان بی نظیر و خاص خودش بوده. کسی که همیشه نقش های چالش برانگیز رو به خوبی درمیاره چون باهاش یکی میشه.
دانی دارکو فیلمی رازآلود با ایدههای جذاب درباره زمان و سرنوشته، ولی ریتم کند و طولانی بودنش (بیش از ۲ ساعت) باعث میشه معمای داستان گم بشه. لبخند آخر دانی که نشوندهنده پذیرش مرگ برای نجات دنیا یا پایان توهماتشه، تنها لحظه درخشان فیلمه. کارگردان با کش دادن زمان سعی کرده ملال دانی رو نشون بده، اما روایت پراکنده و جمعبندی ضعیفش به پای اینسپشن و فایت کلاب نمیرسه. اگه صبر زیادی دارید، شاید ارزش یه بار دیدن رو داشته باشه.
یه فیلم روانشانختی عالی فضاسازی بسیار خوب داستان پیچیده و جذاب و بازی عالی جیک جیلنهال از نقاط مثبت این فیلم بود داستان فیلم و اتفاقات آن هم همگی در متن کتابی که بدست دانی رسید توضیح داده میشه و گره های فیلم رو باز میکنه و بعد از دیدن فیلم باید نقد های این فیلم رو خوند تا فهمید که پایانش چیشد.