یک مهاجر چینی سالخورده در یک ماجراجویی جنون آمیز غرق می شود، جایی که او به تنهایی می تواند با کاوش در جهان های دیگر و ارتباط با زندگی هایی که می توانست داشته باشد، جهان را نجات دهد...
من اون سال ک این اسکار گرفت شاخ دراوردم بعد گفتم اسکارم مسخره شده تا این که بعدا یه بار محسن یا احسان (یوتیوب) یادم نمیاد کدوم گفتن داوری تو اسکار چطوریه.ولی فک کنم قبلا بهتر
سلیقه هر کسی نیست این فیلم بنظرم دیالوک های تاثیر گذاری رد و بدل شد. یکم تهش شل شد مایه طنزش. ولی مفهوم و معنا به اندازه کافی داشت. من دوست داشتم فیلم رو
یک فیلم خوش ساخت اما نه چندان مناسب برای همه. فیلمی شلوغ و تقریبا بدون انسجام بود که فیلمبرداری و ادیت خوبی داشت. این فیلم مناسب هر سلیقه ای نیست و بیشتر مناسب افرادی با قدرت تخیل بالاس، چرا که فیلم مدام در حال تغییره و خیلی وقت ها صحنه های احمقانه ای (پوچی) می بینیم که معمولا برای کمدی و نمک کار استفاده شدن، اما این کمدی تا یه جایی از فیلم خوبه و بعد از اون (از نظر بنده) لوس و بی مزه میشه. بخش اضافی کمدی آخر فیلم یکم اونو طولانی و شاید خسته کننده میکنه.
اکشن خوبی داره، در حالی که تمرکز اصلی فیلم روی اکشن نیست ولی سیر داستانی رو جذاب میکنه و این باعث میشه حتی اگه دوست ندارید، تا آخر فیلم رو بخواید ببینید. بازی جذاب خانم "میشل یئو" فیلم رو بالا کشید چون به نظر بنده بازی اکثر بازیگرا در حد معمولی و حتی ضعیف بود با این حال اقای "که هوی کوان" هم به عنوان نقش مکمل به خوبی درخشید.
در کل فیلم لایقیه و به ما یادآوری میکنه که چقدررر تصمیمات ما، چه بزرگ و چه کوچیک مهمن و میتونه داستان زندگی خودمون و حتی دیگران رو بینهایت تحت تاثیر قرار بدن. ممکنه از بین تمام زندگی هایی که میتونستی داشته باشی، الان توی بدترینش باشی (یه اسپویل خیلی ریز: حتی ممکنه به جای انگشتات، سوسیس داشته باشی) ولی با همه اینا بازم میتونی شاد باشی.
پس با اینکه احتمالا (تو ایرانی و) زندگی سختی داری حسرتش رو نخور، شاد باش.
یعنی اسکار با این کار تاریخ خودش رو له کرد فک کن بعد 20 سال بگن این بهترین فیلم سال بوده وای چه فاجعه ای ناراحت بقیه برنده های اسکارم کلا تاریخ به این فیلم خواهد خندید
اکشن خوبی داره، در حالی که تمرکز اصلی فیلم روی اکشن نیست ولی سیر داستانی رو جذاب میکنه و این باعث میشه حتی اگه دوست ندارید، تا آخر فیلم رو بخواید ببینید. بازی جذاب خانم "میشل یئو" فیلم رو بالا کشید چون به نظر بنده بازی اکثر بازیگرا در حد معمولی و حتی ضعیف بود با این حال اقای "که هوی کوان" هم به عنوان نقش مکمل به خوبی درخشید.
در کل فیلم لایقیه و به ما یادآوری میکنه که چقدررر تصمیمات ما، چه بزرگ و چه کوچیک مهمن و میتونه داستان زندگی خودمون و حتی دیگران رو بینهایت تحت تاثیر قرار بدن. ممکنه از بین تمام زندگی هایی که میتونستی داشته باشی، الان توی بدترینش باشی (یه اسپویل خیلی ریز: حتی ممکنه به جای انگشتات، سوسیس داشته باشی) ولی با همه اینا بازم میتونی شاد باشی.
پس با اینکه احتمالا (تو ایرانی و) زندگی سختی داری حسرتش رو نخور، شاد باش.