بلانش دوبوا، زنی پریشان حال، به خانهی خواهرش در نیو اورلئان نقل مکان می کند و در حالی که واقعیت پیرامونش فرو می پاشد، توسط شوهر خشن خواهرش مورد آزار قرار می گیرد...
این فیلم از جمله فیلمهای معروف سینماست/اما به نظر من آنچنان داستان گیرا و جالبی نداره که تماشاچی رو جذب خودش کنه!فیلمهای دیگه ایی هستند در همین سبک از جمله؛غرامت مضاعف/خیابان اسکارت/خانهء غریبه ها هر سه با بازی جی رابینسون/یا ماجرای نیم روز بابازی گری کوپر/یا نامه با بازی بت دیویس و سر آمد تمام اینها فیلم واگن با بازی جان وین(فیلم دلیجان آتش نه ها)واگن که شاید مثل این فیلم سر زبانها نیفتادند اما مطمئناً ازین فیلم داستانی گیراتر و جذاب تری داشتند.البته شاید اساتید آشنا به فنون کارگردانی و بازیگری چیزی دراین فیلم میبینند که ما نمیبینیم.من که فقط به احترام مارلون براندو این فیلم رو تا انتها تماشا کردم آخه بی خودی هم رنگ جماعت شدن و یه چیز ناستودنی رو الکی ستودن توهین به شعور ودرک و فهم خود انسانه.قضاوتش با شما.