دانلود فیلم If I Had Legs I’d Kick You 2025

فیلم هایی هستن که قرار نیست برای لذت بردن مخاطب ساخته بشن بلکه میخوان با تفکر او بازی کنن و اون رو متوجه چیزهایی ورای روزمرگی بکنن.
قصد اظهار فضل ندارم ولی چون دیدم خیلی ها میگن آشغاله و ... خواستم چند کلمه بگم.
شخصیت مرکزی فیلم زن نسبتا جوانیه که روانشناسه ولی میبینیم بعد از اینکه بیمارهاشو میبینه خودش میره پیش همکارش و مشاوره روانی میگیره. این نشون میده که هیچ مشاوری خودش کامل نیست و ممکنه مشکلات بسیار بزرگ تری در زندگی داشته باشه. شوهر در سفره و به خاطر کارش دور از خانواده ست یعنی ستون اصلی خانه غایبه و زن دست تنها مونده از طرفی دختری داره که نمیتونه حتی راحت ترین کار یعنی خوردن غذا رو انجام بده. فیلم داره نشون میده چطور امکان داره که گاهی چنان زندگی لای چرخ دنده هاش تو رو له کنه که حتی یک زندگی روزمره عادی هم برات سخت باشه.
سوراخ سقف که در ابتدای فیلمه استعاره ای از حفره و سوراخ بزرگیه که هم در زندگی و هم در روان زن رخ داده
عنصر مهم دیگه آبه که اول فیلم سقف رو خراب میکنه. انگار دنیای بیرون داره دنیای درون رو ویران میکنه همونطوری که روان زن به خاطر فشارهای بیرونی نابود شده . الکل و مواد هم کمکی نمیکنه بلکه فقط زن لکه های نورانی میبینی که نشونه حسرتها و تا حدی آگاهیشه که داره به زوال میره. در پایان هم میبینیم که زن میخواد بزنه به دریا (دریا نماد رحم مادر و بازگشت به کودکیه) ولی میبینیم که دریا هم اون رو پس میزنه و نمیتونه اون رو بپذیره گویی کودکی تمام شده و باید بزرگ شدن و مسئولیت رو پذیرفت هرقدر هم که طاقت فرسا باشه.

ضمنا بازیگر فیلم یعنی رز بایرون بازی نفس گیری رو ارائه میده و بیخود کاندید اسکار نشد هرچند که در نهایت برنده نشد.

زیاد نوشتم ولی وظیفه خودم دونستم که تا حدی گوشزد کنم که گاهی باید چیزها رو دقیق تر دید و قبول کرد که قرار نیست با نگاه اول ما همه چیز رو بفمیم و ضمنا همه فیلم ها قرار نیست به ما لذت بدن بلکه برعکس قراره ذهن ما رو متوجه چیزهای نادیدنی بکنن.