بعد از اینکه هیتمن باتجربه جف کاستلو توسط شاهدان حین جرم دیده میشود ، تلاش میکند تا مدرکی مبنی بر اینکه در جرم حضور نداشته بیابد. اما این کار مشکلات بیشتری برای وی ایجاد میکند و…
شاهکار و مصداق دیگری از اینکه میشه هم اثری فلسفی ساخت و هم فیلمی جذاب و سرگرم کننده. آلن دلون اگر فقط همین یک فیلم رو بازی میکرد برای جاودانه شدنش در تاریخ سینما کافی بود. مردی تنها، خوش پوش و مرموز در نقش آدمکشی حرفه ای که آگاهانه به سمت نابودی میره. فیلم تجسم درخشان فلسفه شرق از نگاه فیلم سازی غربیه که شیفته این نگاهه. جف کاستلو (شخصیت اصلی فیلم) تنها یک آدمکش حرفه ای نیست و برخلاف گنگسترهای آمریکایی دنبال زندگی بهتر هم نیست بلکه این شیوه زیستن برای او یک هویته و راهی به سوی هستی شناسی خودش.
آلن دلون با چهره به غایت زیبا و سردی نگاه و سکوتی که در شخصیتش هست و بازی کنترل شده شمایلی بی نقص از شخصیت جف کاستلو میسازه. شخصیتی که هم معصومیت و هم خطرناک بودن رو توأمان داره و نگاه محزون و غمگینش به 8همراه صورت سنگیش از او شخصیتی رو میسازه که انگار تنها ترین آدم روی کره زمینه.
حضور فرانسوا پریه بازیگر بزگ تئاتر فرانسه هم در فیلم خالی از لطف نیست.
آلن دلون با چهره به غایت زیبا و سردی نگاه و سکوتی که در شخصیتش هست و بازی کنترل شده شمایلی بی نقص از شخصیت جف کاستلو میسازه. شخصیتی که هم معصومیت و هم خطرناک بودن رو توأمان داره و نگاه محزون و غمگینش به 8همراه صورت سنگیش از او شخصیتی رو میسازه که انگار تنها ترین آدم روی کره زمینه.
حضور فرانسوا پریه بازیگر بزگ تئاتر فرانسه هم در فیلم خالی از لطف نیست.
دیدن این فیلم رو شدیدا پیشنهاد میکنم.