کیت پس از یک حادثه وحشتناک در عراق و مرگ مادرش به خانه بازمیگردد. او هنگام جمع کردن وسایل مادرش به این باور میرسد که در خانه کناری یک اتفاق ترسناک و خیلی عجیب در حال رخ دادن است.
فیلم رو دیدم و راستش هنوز نمیدونم باید ناراحت باشم یا بخندم به حجم تلاش کارگردان برای «عمیق بودن» 😂 یه جوری فیلمو ساخته بودن انگار هر چی صحنه تاریکتر و ساکتتر باشه یعنی مفهومیتره! داداش ما هم نفهمیدیم آخرش غمگین باشیم یا فقط چراغ رو روشن کنیم ببینیم چی شد اصلاً. داستانش یه حس عجیبی داشت، مثل اینه که یه نفر نشسته باشه با خودش فکر کنه: «بذار یه چیزی بسازم که هیچکس کامل نفهمه، بعد بگم شما درکش نکردین!» واقعاً بعضی جاهاش انقدر پیچیده بود که حس کردم دارم جلسه مشترک بین مودی و ترامپ رو تحلیل میکنم، که هر دوشون همزمان دارن یه چیز میگن ولی تهش معلوم نیست چی شد 🤦♂️ از اون طرف فضای فیلم یه جوری خشک و قفل بود که یاد سخنرانیهای رسمی رئیسجمهور وقت ایران میافتادی؛ همونقدر چفت، همونقدر بدون انعطاف، و همونقدر که آخرش میگی خب دقیقاً چی فهمیدیم الان؟! بازیگرا بد نبودن ولی انگار خودشونم نمیدونستن تو چه فازی هستن؛ یه جا باید گریه کنن، یه جا باید زل بزنن به دیوار، یه جا هم انگار دارن فلسفه زندگی رو کشف میکنن. خلاصه یه پکیج کامل از «بیا خودتو جدی بگیر ولی مخاطب رو گیج کن» بود. در کل اگه حوصله داری بشینی یه فیلم ببینی که آخرش بیشتر از اینکه داستانش یادت بمونه، سوالاتت بیشتر بشه، این گزینه خوبیه. ولی اگه میخوای چیزی ببینی که واقعاً بفهمی چی شد، پیشنهاد میکنم بری همون اخبار سیاسی رو ببینی؛ حداقل اونجا هم نفهمی، میدونی تقصیر خودت نیست 😂 امتیاز من: ۵ از ۱۰، فقط به خاطر اینکه حداقل تلاش کرده بود متفاوت باشه… هرچند بیشتر شبیه جلسه سران کشورها شد تا یه فیلم قابل فهم