مثل همه ی فیلم های فرهادی ،یک تکه از زندگی آدمها و اینکه واکنششون به اتفاقهای اون تکه، چی هست. بد نبود،تا آخر فیلم من ادامه دادم که ببینم چه اتفاق خاصی قراره بیفته که چیز خاصی اتفاق نیفتاد:) من شاید همچنان دلم بخواد چهارشنبه سوری یا جدایی نادر و سیمین رو بشینم ببینم ولی این چیز خاص و خفنی نداشت که بگم بعداً میخوام ببینم دوباره،حتی یک جاهاییش زیادی کلیشه و تکراری بود. به نظر من اگه از فیلم های فرهادی خوشتون میاد ،دیدن این هم برای یکبار می ارزه حتی اگه داستان خاصی نداشته باشه.