داستان زنی به نام پارتنوپه را روایت میکند که در سال ۱۹۵۰ در ناپل به دنیا آمده و در جستجوی خوشبختی است. او در این مسیر، عاشق شهر خود و شخصیت های به یادماندنی آن میشود.
فیلمی به ظاهر درباره زیبایی ولی در باطن نامه ای عاشقانه به زادگاه سورنتینو یعنی شهر ناپل.
پارتنوپه نه فقط یک دختر زیبا بلکه نماد شهر ناپله همونقدر زیبا، هوس انگیز، برهنه و بی پروا و دست نیافتنی. ناپل شهر ثروتمندی نیست و به نسبت رم و میلان همیشه در حاشیه بوده گویی این شهر مثل خود شخصیت پارتنوپه اسیر زیبایی و در عین حال بی آیندگی خودشه. ناپل هم مثل پارتنوپه اغواگره و زیباییش هرکسی رو جذب میکنه ولی نمیتونه ماندگارش کنه و در نهایت مثل شخصیت فیلم تنها میمونه. فیلم پارتنوپه ادامه ادای دین کارگردان به زادگاهش یعنی شهر ناپله که با فیلم زیبایی بزرگ شروع شد با دست خدا ادامه پیدا کرد و با پارتنوپه گویی کامل شد.
سلسته دلاپورتا زیبا ستاره فیلم کشف خود سورنتینو بوده که در فیلم میدرخشه و البته باید دید در آثار بعدیش چطور ظاهر میشه.
همچنین فیلم ادلی احترامی هم به استفانیو ساندرلی ستاره زیبای سینمای ایتالیا در دهه 60 و 70 میلادیه که نقش پارتنوپه در روزگار پیری رو بازی میکنه
parthenope فیلمیه که از نظر بصری خیرهکننده، و از درون تهی است. تماشایی، اما نه ماندگار. سورنتینو اینبار بهجای روح، زیبایی را انتخاب کرده — و نتیجهاش تابلویی است باشکوه ولی بیجان.
فیلم در پی فهمیدن مفهوم جوانی و زیبایی و ... بود. غیر از اینکه بعضی صحنه ها از شدت عجیب بودن آزاردهنده بود. در کل برای یکبار دیدن و بعدش توی فکر فرو رفتن فیلم بدی نیست.
پارتنوپه نه فقط یک دختر زیبا بلکه نماد شهر ناپله همونقدر زیبا، هوس انگیز، برهنه و بی پروا و دست نیافتنی. ناپل شهر ثروتمندی نیست و به نسبت رم و میلان همیشه در حاشیه بوده گویی این شهر مثل خود شخصیت پارتنوپه اسیر زیبایی و در عین حال بی آیندگی خودشه. ناپل هم مثل پارتنوپه اغواگره و زیباییش هرکسی رو جذب میکنه ولی نمیتونه ماندگارش کنه و در نهایت مثل شخصیت فیلم تنها میمونه. فیلم پارتنوپه ادامه ادای دین کارگردان به زادگاهش یعنی شهر ناپله که با فیلم زیبایی بزرگ شروع شد با دست خدا ادامه پیدا کرد و با پارتنوپه گویی کامل شد.
سلسته دلاپورتا زیبا ستاره فیلم کشف خود سورنتینو بوده که در فیلم میدرخشه و البته باید دید در آثار بعدیش چطور ظاهر میشه.
همچنین فیلم ادلی احترامی هم به استفانیو ساندرلی ستاره زیبای سینمای ایتالیا در دهه 60 و 70 میلادیه که نقش پارتنوپه در روزگار پیری رو بازی میکنه