سریال نسبتا خوبیه هر چند به نظرم فیلم Split رو اگر مقایسه کنیم با این کار اونجا در تایم کمتر ی لول دیگه از بازیگری رو شاهد هستیم در مورد این نوع کاراکتر ها
فیلم مریض و سمی بود
خیلی هم تلاش میکرد تا تلخی ها رو مستقیم و به شکل متفاوت تو صورت بیننده بکوبه
فیلم در ژانر روانشناسانه و با تم تاریک قطعا مخاطب خاص خودش رو داره و عامه پسند نیست
نقطه قوت فیلم بازی خوب واکین فونیکس بود که پختگی کامل رو بعد از فیلم جوکر میشه به وضوح درش دید
در غیاب هیث لجر بزرگ مناسب ترین گزینه برای این نوع کاراکتر هاست
اثر به دنبال این بود که با شکل بیان مخصوص به خودش ، اثرگذار تر باشه اما به دلیل ریتم کندش و نداشتن کشش فکر نمیکنم خیلی موفق بوده
سپاس
نظر شخصی
این حجم از امتیاز و توجه به نظرم اغراق آمیزه
واقعا سریال خیلی خاصی نیست
رتبه ۱۶ ام اخه ؟! امتیاز ۹.۲ ؟؟!
اصلا منطقی نیست
من نمیدونم چند قسمتیه ولی قطعا بعد از دو ، سه قسمت یکنواخت و کند خواهد شد
ایده فیلم خیلی خوب بود و با دیدن فضا و حضور کریستین بیل منتظر ی شاهکار بودم ولی اینجور نشد
رفته رفته افت کرد و ریتمش کند شد وحالا نه که بگم من هوشی دارم ولی پایان بندیش( با توجه به تم فیلم )دور از ذهن نبود ولی جز معدود نقاط قوت فیلم بود
در کل فکر میکنم ارزش دیدن داره و امتیازش هم ۷ خوبه
و بازی کریستین بیل و سبک فیلم رو دوست داشتم
من خودم طرفدار ژانر درام نیستم مگه اینکه فیلم درجه یکی باشه که این فیلم هست ...
به نظرم فیلم تقابل زیبای غم و شادی ، مرگ و زندگی و امید و یاس و سطحی نگری در مقابل عمیق شدن به زندگی هستش
پاتریک و کالم به نظرم دو جنبه زندگی هر انسان هستن و ما دائما بین این دو قطب در حال نوسان هستیم (بعضی هامون به یک سمت نزدیکتریم)
برام جذاب بود که چقدر قشنگ از دل تلاش های یک دوست برای برقراری دوباره ارتباط با رفیقش چنین اثری افریده شد
اینکه چقدر پاتریک بی الایش و بدون ترس از زیر پا گذاشتن غرورش و با شهامت به هر دری زد تا شرایط و به حالت سابق در بیاره و در این حین چقدر نسبت به پاتریک اول فیلم تغییر پیدا کرد برام بسیار زیبا بود
ناراحت شدم از اینکه از شدت تنهایی الاغش بهترین رفیقش بود
تو این فیلم همه درجاتی از دیوانگی رو داشتند در ابتدا و تنها ادم سالم اماکم هوش داستان پاتریک بود و رفته رفته اون هم به جنون رسید
پوچ گرایی و اندیشه های کامو هم توش موج میزند
به نظرم فیلم بسیار زیبا و عمیقی بود و مفاهیم زیادی پشتش داره که نیاز به خوندن ی تحلیل درست و حسابی داره
اینا چیزایی که من از یک اثر خوب سراغ دارم ؛
بخندونه ناراحتت کن مجبورت کنه فکر کنی و ...
بازی کالین فارل بسیار زیبا بود و حداقل لایق نامزدی اسکار
کارگردانی و فیلم برداری و مناظر هم بی نظیر
نمیدونم چرا اما همش فکر میکنم فیلم روبر اساس یکی از داستان های صادق هدایت ساختن ...
سریال قشنگیه
طراحی صحنه ولباس جذاب
موسیقی متن بسیار زیبا
داستان قوی
تیم بازیگری عالی
نقطه ضعفش اینه که ی جا هایی ریتم داستان کند میشه و ی خورده کشش دادن
ولی بازم به نظرم سریال خوبیه به خصوص برای طرفداران سینمای کره
خیلی هم تلاش میکرد تا تلخی ها رو مستقیم و به شکل متفاوت تو صورت بیننده بکوبه
فیلم در ژانر روانشناسانه و با تم تاریک قطعا مخاطب خاص خودش رو داره و عامه پسند نیست
نقطه قوت فیلم بازی خوب واکین فونیکس بود که پختگی کامل رو بعد از فیلم جوکر میشه به وضوح درش دید
در غیاب هیث لجر بزرگ مناسب ترین گزینه برای این نوع کاراکتر هاست
اثر به دنبال این بود که با شکل بیان مخصوص به خودش ، اثرگذار تر باشه اما به دلیل ریتم کندش و نداشتن کشش فکر نمیکنم خیلی موفق بوده
سپاس
سریال خوبیه ولی نه در این حد...
تمام طرفدار های دوآتیشه این سریال زیر ۱۸ هستن ب نظرم
پیشنهاد میکنم
این حجم از امتیاز و توجه به نظرم اغراق آمیزه
واقعا سریال خیلی خاصی نیست
رتبه ۱۶ ام اخه ؟! امتیاز ۹.۲ ؟؟!
اصلا منطقی نیست
من نمیدونم چند قسمتیه ولی قطعا بعد از دو ، سه قسمت یکنواخت و کند خواهد شد
رفته رفته افت کرد و ریتمش کند شد وحالا نه که بگم من هوشی دارم ولی پایان بندیش( با توجه به تم فیلم )دور از ذهن نبود ولی جز معدود نقاط قوت فیلم بود
در کل فکر میکنم ارزش دیدن داره و امتیازش هم ۷ خوبه
و بازی کریستین بیل و سبک فیلم رو دوست داشتم
به نظرم فیلم تقابل زیبای غم و شادی ، مرگ و زندگی و امید و یاس و سطحی نگری در مقابل عمیق شدن به زندگی هستش
پاتریک و کالم به نظرم دو جنبه زندگی هر انسان هستن و ما دائما بین این دو قطب در حال نوسان هستیم (بعضی هامون به یک سمت نزدیکتریم)
برام جذاب بود که چقدر قشنگ از دل تلاش های یک دوست برای برقراری دوباره ارتباط با رفیقش چنین اثری افریده شد
اینکه چقدر پاتریک بی الایش و بدون ترس از زیر پا گذاشتن غرورش و با شهامت به هر دری زد تا شرایط و به حالت سابق در بیاره و در این حین چقدر نسبت به پاتریک اول فیلم تغییر پیدا کرد برام بسیار زیبا بود
ناراحت شدم از اینکه از شدت تنهایی الاغش بهترین رفیقش بود
تو این فیلم همه درجاتی از دیوانگی رو داشتند در ابتدا و تنها ادم سالم اماکم هوش داستان پاتریک بود و رفته رفته اون هم به جنون رسید
پوچ گرایی و اندیشه های کامو هم توش موج میزند
به نظرم فیلم بسیار زیبا و عمیقی بود و مفاهیم زیادی پشتش داره که نیاز به خوندن ی تحلیل درست و حسابی داره
اینا چیزایی که من از یک اثر خوب سراغ دارم ؛
بخندونه ناراحتت کن مجبورت کنه فکر کنی و ...
بازی کالین فارل بسیار زیبا بود و حداقل لایق نامزدی اسکار
کارگردانی و فیلم برداری و مناظر هم بی نظیر
نمیدونم چرا اما همش فکر میکنم فیلم روبر اساس یکی از داستان های صادق هدایت ساختن ...
کاش ادامه داشت
طراحی صحنه ولباس جذاب
موسیقی متن بسیار زیبا
داستان قوی
تیم بازیگری عالی
نقطه ضعفش اینه که ی جا هایی ریتم داستان کند میشه و ی خورده کشش دادن
ولی بازم به نظرم سریال خوبیه به خصوص برای طرفداران سینمای کره