alireza

سینما رو نمیفهمی ، فیلمای سبک تر ببین

دیدم دوستان نوشتن شخصیتا روانی بودن، در حالی که اتفاقا به معنی واقعی کلمه روانشون سلامت بود، سلامت روان یعنی حقیقت زندگی رو بپذیری و به خاطر فراموش کردن واقعیت زندگی سراغ مخدر و الکل نری ، زندگی خودت و خانواده رو همونطور که هست قبول کنی و از واقعیت لذت ببری نه از آنارشی، معنی فیلم هم همین بود، بعد از وال ساخته ی آرونوفسکی این دومین فیلمی بود که این چند سال اخیر خیلی بهم چسبید، درام زیبایی بود

سکانس جراحی قسمت آخر فصل دوم چجوری اینقدرررر طبیعی فیلمبرداری شده بود انگار مستند از داخل اتاق عمل ضبط کردن فوق العاده واقعی بود، کسایی که میگن فصل دوم روی مخشون بوده باید بگم اصلا قصد کارگردان همینه که فضای تلخ و پر استرس کادر درمان بره روی مختون ، چون واقعا فضای شیرین و لطیفی نیست

از فیلم نامه نویسی چی میدونی که به این سناریوی کودکانه گفتی خوب؟

کاش ده درصد مقداری که روی اکشن و مبارزات وقت گذاشته بودن روی فیلم نامه وقت میذاشتن که اینقدر آبدوخیاری نشه، کامل داستان از دست کارگردان در رفت، اولش خوب شروع شد از دقیقه ی سی به بعد ول شد ، اینا که همشون قاتل بودن و اسلحه داشتن منطقی تر بود برای کشتن یه نفر یه تک تیرانداز بفرستن بجای سیصد تا چاقو به دست واقعا مزخرف بود

اونی که تو رو دیسلایک کرده درک نمیکنم

واقعا؟ پشت صحنه رو قبل از اکران فیلم پخش کردن؟ چه کاریه؟ حس همزاد پنداری و باورپذیری فیلم از بین میره با این کارا

قبل از این که نظر بدی برو ببین رافالو کدوم طرفیه نادان

سریال جالبیه گرچه چندتا سوتی داره کارگردان یه جاهایی یادش میره مینیاتوریه، مثلا وقتایی که بلندگو احتیاج داره

هرچی اکشن آشغال دیدین توی زندگیتون یه طرف این سم یه طرف... صحنه های فایت رو مادربزرگ من طراحی میکرد طبیعی تر میشدن