«ماریون کرین» (لى) به امید تسهیل کار ازدواجش با «سام لومیس» (گاوین)، پولهاى کارفرمایش را میدزد و از شهر محل سکونتش خارج میشود و بین راه در «هتل بیتس» به دست جوانى به نام «نورمن» (پرکینز) که هتل را اداره میکند، به قتل میرسد…
نمیشه گفت فیلم بدی بود ولی خب تو سلیقه من خوبم نبود، در واقع تا قبل بیست دقیقه اخر فیلم ساده و سطحی بود حتی مصنوعی و دلگیر بنظر میرسید، حتی صحنه های درگیری خیلی ابتدایی و مصنوعی که نمیدونم چون فیلمش خیلی قدیمی هست یا کلا سبکش این بود. اما اخر فیلم به کل فیلم یک عمق و معنا میده که اینش خوب بود. در کل معمولی میشه گفت. ترجیح خودم اینه یک فیلم یا محتوای معمولی داشته باشه ولی حال خوب کن باشه، یا اگر دلگیر یا افسرده هست حداقل خیلی عمیق و خفن طرااحی شده باشه. این هیچکدوم نبود انگار، حال خوب کن که اصلا نبود و انچنان هم محتوای خفنی نداشت ولی خب محتواش بدم نبود نسبتا خوب بود.
تعجب میکنم کسی اشاره نکرد که این فیلم با الهام از زندگی اد گین(قاتل سریالی) ساخته شده حتی توی سریال monster فصل سوم در مورد ساخت این فیلم نشون میدم هم آلفرد رو هم آنتونی پرکینز رو! اد گین کلا ی روانی خالص بود با پوست قربانی هاش وسیله درست میکرد
کلا من با دوبله حال نمیکنم هیچ فیلم یا سریالی چون حسش گرفته میشه، دوبله هر چیم خوب باشه، حس مصنوعی بودن القا میکنه. ادم باید با کاراکتر ارتباط برقرار کنه که با زبان اصلی این راحت تره
و تا ابد هم میمونه جزو بهترین ها