دانلود فیلم Scarlet Street 1945

خیابان اسکارلت، بهانۀ خوبیست که به موضوع جالبی بپردازیم، آن هم سانسور در سینمای آمریکا در آن دوران است، در حدی که احتمالا فکرش را هم نمی‌توانید بکنید! در 4 ژانویه 1946، ادارۀ سانسور ایالت نیویورک، با تکیه بر قانونی که به آن اجازه می داد فیلم هایی را سانسور کند که "ناپسند، ناشایست، غیراخلاقی، غیرانسانی و یا توهین آمیز" بودند یا نمایش آنها "مایل به فساد اخلاقی یا محرکِ جنایت" بود، اکران فیلم "خیابان اسکارلت" را به طور کامل ممنوع اعلام کرد! گویی در یک واکنش زنجیره‌ای، یک هفته بعد، کمیسیون فیلم‌های سینمایی شهر میلواکی نیز فیلم را به عنوان بخشی از سیاست جدیدی که توسط پلیس برای "مقررات سخت‌گیرانه‌تر فیلم‌های نامطلوب" تشویق شده بود، ممنوع کرد. در 3 فوریه، کریستینا اسمیت، سانسورچی شهر آتلانتا نیز استدلال کرد که به دلیل "زندگی نادرستی که به تصویر می‌کشد، عدم مجازات مناسبِ شخصیت‌ها توسط پلیس، و تضعیفِ احترام به قانون"، این فیلم "ناشایست و مغایر با نظم جامعه" بود. یونیورسال، استودیوی سازندۀ فیلم، سعی کرد مانع از اعمال محرومیت‌ها و سانسورها شود، اما به دلیل بالا گرفتن اعتراضات گروه های مذهبی ملی همزمان با دادگاهی شدنِ پروندۀ سانسور فیلم در آتلانتا، از به چالش کشیدن سانسورچیان منصرف شد.

من واقعا این واکنش‌های شدید را خواندم گفتم نکند فیلمِ اشتباهی را دانلود کردم! شما هم احتمالا بعد از دیدن فیلم همین حس را خواهید داشت! به هر حال، این سطحی از سانسور بود که فکر کنم تا الآن با آن آشنایی نداشتید و اگر بیشتر از سطح سانسور در اینجا نباشد، کمتر هم نبوده است!

با تشکر از زحمات دست اندرکاران سایت خوب آوامووی، درخواست می کنم این فیلم ها از استاد فریتز لانگ رو هم در سایت قرار بدید، مطمئنم مورد استقبال قرار خواهند گرفت: دکتر مبوزۀ قمارباز، وصیت نامۀ دکتر مبوزه، افسانۀ نیبلونگن، و تقدیر.

خیابان اسکارلت (Scarlet Street, 1945)، به اعتقاد اکثریت منتقدین، بهترین فیلم دورۀ بیست‌سالۀ کاری فریتز لانگ در آمریکاست. یک سال پس از اکران موفق زنِ پشتِ شیشه (Woman in the Window)، لانگ این فیلم را با همان ترکیب مثلث اصلی بازیگری فیلم قبل، یعنی ادوارد رابینسون، جوان بنت، و دن دوریا، می‌سازد. به عقیدۀ من، شخصیت‌های این فیلم، اگرچه شاید کمی اغراق‌شده، بازتاب خوبی از بسیاری از شخصیت‌هایی که اطرافمان می‌بینیم هستند، و شاید هرکدام بخشی از آنها را در خود نیز پیدا کنیم. پیچیدگی‌هایی که در روابط این عده در فیلم روی می‌دهد، نمونۀ خوبی از پیچیدگی‌های اطراف ماست که از یک نگاه بیرونی غیرضروری به نظر می‌آید، اما وقتی درون آنها باشی، به سختی می‌توان آن نقاط حساسی را دید که می‌شد از این وضعیت احتراز کرد. روابطی که از بیرون عجیب و غیرقابل درک، اما از داخل، شبیه یک سیرِ طبیعیست.

خیابان اسکارلت فیلمی دربارۀ عزت‌نفس است، بنابراین شاید شما هم مثل من، زمانی که قهرمانِ داستان خود را برای دیگران به دردسر می‌اندازد، بخواهید بر سرش فریاد بکشید که خودش را ببیند و بداند که چقدر ارزشمند و بزرگ است، و قدر خودش را بداند!