همه چیز داشت خوب پیش می رفت، یهو تو قسمت آخر تصمیم گرفتن یه پیام اخلاقی ماه رمضونی بدن.
یه خرده ام البته متناسب با درگیری های روز ما نبود و بیشتر به همون جامعه غربی ربط داشت.
در کل یه بار دیدنش می تونه جذاب باشه ولی فکر نکنم بعدها زیاد تو یاد بمونه.
یه اثر خوش ساخت برای ژانر روانشناختی میتونه باشه تا جنایی، پس انتظارات عجیب نداشته باشید. چیزیه که به اتفاقات پس از یه جنایت میپردازه و شاید کل تمرکزش روی انتقال احساسات دگرگون شده افراد مرتبط به اون اتفاقه. فیلمبرداری خیلی خاصی داره، کل قسمت ها تک پلان ضبط شدن و این خیلی جذابش میکنه و خیلی حس واقعی بودن میده؛ همینطور صدابرداری خیلی خوبی هم داره و به ارتباط گرفتن بیشتر کمک میکنه. اوون کوپر که نقش اصلی داستان رو بازی میکنه به نظرم بازیگر خیلی آینده داریه.
یکی از بهترین سریال ها از نظر روانشناختی و ارتباط انسانی هست و مشخصه با توجه به اتفاقات و ارتباطات زندگی انسانی ساخته شده نه خیال پردازی یا چیز های ماورایی بسیار آموزنده بود برای دوستانی که دنبال معما و یک پایان جنایی میگردن پیشنهاد نمیشه
به عنوان کسی که علاقه زیادی به ژانر جنایی و درام داره واقعا میتونم بگم یکی از چرت ترین و بی سر و ته ترین مینی سریال هایی بود که تو این ژانر دیدم . وقتتون رو هدر ندین
این سریال یکی از بهترین ها در ژانر روانشناختی هست. اگر دنبال فیلم اکشن و جنایی هستین، این نیست! عزیزانی که نمره پایینی دادن به این سریال، خب توقع دیگری داشتن. شما از درخت گلابی توقع میوه سیب داشتین. فیلم رو دوباره از دیدگاه درک انسان و احساساتش، در مواجهه با فجایع ببینید. کاملا سر و ته دار بود. حتی پایان باز نداشت. حتما باید پسره رو جلوی روتون اعدام میکردن یا تبرئه ک بفهمین تهش چخبره؟ موضوع اصلا سر ته ماجرا نبود عزیزان.
شاید فیلمبرداری و بازی ها قابل تحسین باشه ولی اصلا داستان کامل و جالبی نداشت...
یه شروع کاملا هیجانی و از قسمت 3 کاملا اضافه کاری و دیدن زندگی روزمره با تمامی جزئیات بدون کوچکترین جذابیتی
درکل جالب نبود
این فیلم داستان جنایب هیجان انگیز نبود. کل مفهومش حول این بود که چطور یک اتفاق زندگی و احساسات اطرافیان رو دگرگون میکنه و هر کدوم چطور باهاش روبرو میشن و هندلش میکنن. درست میگید فیلم جنایی و سر و ته داری نبود. اما کامل بود. در نشان دادن احساسات کامل بود.
خانم شما بالاتر هم تو کامنتتون به بار احساسی و عاطفی تاکید داشتید. منی که سریال رو نصفه رها کردم هم میدونم پیام فیلم چی بوده ولی خیلی برام سواله بدونم چه چیزی شما رو ترغیب به دیدن و ادامه دادن این سریال کرده؟ چرا من باید پنج دقیقه چهره پدر پسرو ببینم که پسرشو لخت کردن و دارن می گردنش؟! این سکانس آیا چیزی جز پر کردن ران تایم هست؟! چرا باید صحنه دویدن پلیس رو بیش از پانزده دقیقه بی وقفه ببینم؟! این الان قراره چه چیزی به داستان اضافه کنه؟! چرا باید ده دقیقه مکالمه حوصله سر بر اون خانم با پسر توی اپیزود سه رو که منجر به توقف و پاک کردن کل سریال شد رو در حالی که هیچ جذابیتی برام نداره دنبال کنم؟! من به شخصه آدم ژانر بازی نیستم، به جز تینیجری و موزیکال که نمی تونم باهاشون ارتباط برقرار کنم، و معمولا فیلم ها و سریال های خوب در همه ژانرها رو نگاه میکنم. این سریال فقط و فقط به خاطر نوع خاص فیلم برداری و موضوعی که انتخاب کرده بود مطرح شد و گرنه هیچ فرقی با یه مستند خسته کننده و حوصله سربر نداره
یه خرده ام البته متناسب با درگیری های روز ما نبود و بیشتر به همون جامعه غربی ربط داشت.
در کل یه بار دیدنش می تونه جذاب باشه ولی فکر نکنم بعدها زیاد تو یاد بمونه.
یه شروع کاملا هیجانی و از قسمت 3 کاملا اضافه کاری و دیدن زندگی روزمره با تمامی جزئیات بدون کوچکترین جذابیتی
درکل جالب نبود