اثری روانشناختی با قابهای تصویری چشمنواز و بازی خیرهکنندهی کیت بلانشت که بهتنهایی بار درام داستان را بر دوش میکشد. داستان با روایتی غیرخطی و پر از فریب، مدام مخاطب را گول میزند — مرز میان حقیقت و دروغ در روایتها عمداً محو میشود و این سردرگمی، به جهت جذابتر کردن خط روایی سریال است. بااینحال، کندی ریتم، دیالوگهای سنگین و پایانبندی ضعیف و ناتمام باعث میشود تأثیر کلی اثر کمتر از پتانسیلش باشد. «Disclaimer» درخشان شروع میشود اما در جمعبندی نمیتواند رازها و پیچیدگیهایش را بهطور رضایتبخشی حل کند.
از اون سریالهایی بود که با یه پایان شوکهکننده، همهچی رو از نو تعریف کرد. جالب بود که از قسمت ۱ تا ۶، تیتراژ پایانی همیشه سیاه بود… انگار داشت تاریکیِ حقیقت رو نشون میداد. اما وقتی بالاخره تو قسمت ۷ واقعیت گفته شد، تیتراژ سفید شد.
یه پایان ساده نبود، یه جور تطهیر بود… انگار حقیقت، تاریکی رو شست و جاش روشنی گذاشت
در یک کلام عالی بود.
حتما ببینید.
بازیها مخصوصا کیت بلانشت واقعا درخشان و طبیعی بود.
تا ثانیه آخر همچنان دلهرهآوره و ذهن رو درگیر میکنه.
موضوعش و دیالوگها واقعا تأملبرانگیزه.
یه پایان ساده نبود، یه جور تطهیر بود… انگار حقیقت، تاریکی رو شست و جاش روشنی گذاشت
انگار این سریال رو برای کیت بلانشیت نوشتند.
توصیه میکنم ببینید.
حتما ببینید.
بازیها مخصوصا کیت بلانشت واقعا درخشان و طبیعی بود.
تا ثانیه آخر همچنان دلهرهآوره و ذهن رو درگیر میکنه.
موضوعش و دیالوگها واقعا تأملبرانگیزه.