در دنیایی که جزایر معلق در هوا توسط خلبانان شجاعی به نام «استورم رایدر» محافظت میشوند، یک خلبان جوان با کشف یک فناوری باستانی، به راز موجود افسانهای «همرهد» پی میبرد...
دقیقاً اونجور فیلمیه که وقتی شروعش میکنی فکر میکنی قراره با یه شاهکار طرف باشی، ولی تهش میبینی بیشتر شبیه اینه که رفتی هندونه بخری، طرف با اعتماد به نفس برات برش میزنه، قرمزه، خوشگله… میاری خونه میخوری میبینی مزهش شبیه خیار بینمکه 🍉🥒فیلم از همون اول با یه فضای خیلی خفن شروع میکنه؛ طوفان، قایق، یه قهرمان که انگار ترکیبی از ثور و جیسون استاتهامه، ولی هرچی جلوتر میره، داستان انقدر پیچ میخوره که خود کارگردانم احتمالاً وسطش گم شده. یه جاهایی حس میکنی داری یه فیلم حماسی میبینی، یه جاهایی هم انگار وسط مستند شبکه آموزش گیر کردی.شخصیت اصلی فیلم هم دقیقاً مثل یه خیار تو سالاده؛ هست، ولی نمیفهمی چرا هست 😐 یعنی حضورش نه بده نه خوب، فقط هست. در مقابل، ویلن فیلم مثل یه هندونهی قاچخوردهست که خیلی پر سر و صداست ولی تهش چیز خاصی نداره، فقط آب داره و ادا. اکشنهاش بعضی جاها خوبن، ولی بعضی صحنهها جوریه که انگار بدلکارا گفتن “بچهها حال نداریم، همینو بگیریم بریم” 😂 جلوههای ویژه هم در حد اینه که بگی “اوکی… بود… فکر کنم.” دیالوگها؟ وای… بعضیاشون انقدر فلسفیان که حس میکنی داری پایاننامه میخونی،بعضیاشون هم انقدر سطحی که انگار تو صف میوهفروشی ضبط شدن:– «تو باید با طوفان یکی بشی»– «نه… من خود طوفانم»واقعاً؟ داداش تو بیشتر شبیه خیارشورعصبانیای تا طوفان 😭در کل، این فیلم مثل یه هندونهی شانسیه؛ ممکنه یکی از هر ده نفر بگه “باحال بود”، ولی بقیه بیشتر حس میکنن پولشونو دادن برای یه خیار گرون با جلوه ویژه. نمره نهایی:۵ از ۱۰
اتفاقا این فیلم اگه به فیلم نامه اش متوجه بشی خیلی خیلی عالیه اما نکته قابل توجهش اینجاس که نوع اکت فیلم و جلوه های ویژه و بلخصوص تم فیلم رو خیلی تخمی درست کردن اما فیلم نامه اش که واقعا عالیه اینگار داری فیلم تل ماسه رو میبینی با بازیگران جدید و غیر معروف و با این تم فیلم نگاه میکنی ، تم فیلم و اکت بازیگران خیلی در روح فیلم تاثیر داره ، بجز اون آقا ریش سفیده ( مورمونت ) بازیگر سریال game of thrones در نایتز واچ ، بقیه ادای فیلم بازی کردن رو درمیاوردن و در ضمن نمره بنده واسه این فیلم 4 هستش