جو، یک معلم موسیقی جاز که از رویای موفقیت فاصله گرفته، پس از بازگشت به خانه متوجه می شود همسرش آنجلا دو همسایه جدید را برای شام دعوت کرده است شبی که...
بعضیا دارن از دید فلسفی و روانشناسی به قضیه نگاه میکنن اما باید بگم که در این فیلم فقط یه اشاره کوچولویی به کم شدن عشق پس از ازدواج دارد که طبیعی هست چون تکراری میشود و دقیقا تعهد و وفاداری اینجا به بعد شروع میشود
همین الباقی چیزی جز اشاعه خیانت ، بی وفایی ، بی شرمی و فحشا چیزی نیست
مزخرف هست اگه بخواهید بهش نقد روانشناختی و ازین چرت و پرت ها بدید دوستان سعی کنید در واقعیت زندگی کنید نه در تئوری های و نظریات
به قول ترامپ عوضی ، ممنون از توجه شما
فیلم لطیف، دوستداشتنی و قابل احترامیه، میشه چند بار دیدش، و ازش لذت برد، شخصیت پردازی عالی، بازیها عالی، فیلم شاید بخاطر لوکیشن و زمان محدود لذت تماشای تئاتر رو منتقل میکنه، تماشاش رو به زوجهای پیر و جوان توصیه میکنم
این فیلم هایپ شدنش بخاطر تک لوکیشن بودن و دیالوگ محورش بود . درکل فیلم آشغال یا افتضاحی نبود ولی پیام فیلم کلیشه بود و من بالای ۵۰ بار حداقل دیدم و اینکه توی بحث اروتیک بودنش یکم زیادی اغراق شده بود و خیلی در اختیار فیلم نبود ، کمی بود ولی خيلی کم. درکل چیز جدیدی نداشت حتی توی کلیشه بودن پیامش هم نوآوری خاصی نداشت و من فیلمو بخاطر ادوارد نورتون دیدم.
زود قضاوت نکنید تا آخر تماشا کنید این فیلم به درد فقط و فقط متاهل ها میخوره و خیلی قشنگ و مستقیم به ریشه ی مشکلا خیلی از خانواده ها تو هر سنی اشاره میکنه حتما ببینید
همین الباقی چیزی جز اشاعه خیانت ، بی وفایی ، بی شرمی و فحشا چیزی نیست
مزخرف هست اگه بخواهید بهش نقد روانشناختی و ازین چرت و پرت ها بدید دوستان سعی کنید در واقعیت زندگی کنید نه در تئوری های و نظریات
به قول ترامپ عوضی ، ممنون از توجه شما
من پسندیدم