روایتی اپیزودیک در سه پرده که بهسبک Memento از پایان به آغاز حرکت میکند. فیلم با نگاهی وجودگرا (اگزیستانسیالیستی) یادآوری میکند که هر انسان جهانی درون خود دارد و ارزش زندگی در «بودن» و تلاش برای معنا بخشیدن به لحظات کوتاه آن است؛ جایی که علم، ریاضیات و هنر ابزارهایی برای فهم این جهان درونیاند.
به خصوص تو این حال و اوضاعی که داریم زندگی می کنیم.
اون سکانس رقصش من رو یاد رقص مولانا توی بازار مسگرها انداخت ....