داستان فیلم "گابریل آمورث" جنگیر اصلی واتیکان زیرا او در مورد داشتن یک کودک تحقیق میکند و توطئه ای را کشف میکند که واتیکان سعی کرده مخفی نگه دارد و...
بهجز کاراکتر جنگیر پاپ، که هم بازی خوبی داشت و هم تاحدی شخصیتپردازی شده بود، باقی کاراکترها چه از لحاظ بازیگری و چه پرداخت اصلا درنیومدن. بازی کودک تسخیرشده که فوق افتضاح بود. مقایسه کنید با بازی «لیندا بلیر» در فیلم «جنگیر». انقدر شتابزده داستان جلو میره که فرصتی برای تعلیق و درگیر شدن بهمون نمیده. هیچکدوم از جامپاسکرهاشم درست از آب در نیومده بود. تنها نقطه قوتش گره داستانیای هست که آخر فیلم فاش میکنه اما اونم بخاطر ضعف شدید فیلمنامه، یه فرصت از دسترفته حساب میشه.
از اینجا ممکنه حاوی اسپویل باشه:
فیلمنامه شدیدا در تلاش برای کپی کردن چارچوب داستانی فیلم «جنگیر» بود. از نمای آغازین گرفته، تا چینش کاراکترها (یک کشیش آماتور کنار یک جنگیر کارکشته)، و خط داستانی (شیطانی قدرتمند با نقشهای هدفمند، یک کودک رو طعمه میکنه تا جنگیر موردنظرش رو به دام بندازه). اما حتی در کپی کردن از جنگیر هم ناشیانه عمل کرده و مهمترین فاکتورهای موفقیت جنگیر رو، یعنی شخصیتپردازی کاراکترها و انسجام و عمق فیلمنامه رو نادیده گرفته. اگه بجاش تمرکز اصلیش رو رو اسرار واتیکان میذاشت احتمالا فیلم قابل دفاعی میشد.
افتضاح بود و تکراری و آبکی عین بقیه فیلمای جنگیری. یکیو بستن به تخت و صداش عوض میشه و یه ملا از واتیکان میفرستن و آب مقدس و صلیب و انجیل و پرت شدن دستیار ملا و تکون خوردن تخت و تمام😂
اگر الان سال 1990 بود خیلی فیلم جالب و نفس گیری میشد. ولی توی سال 2023 بیشتر شبیه یه فانتزی ترسناک نوجوانان به نظر میاد. بازی ها معمولی دیالوگا معمولی در مواردی حتی طبق اموزه های مسیحی قدیمی بشدت ضد زن و عامل گناه رو زن نشون داده. در کل چیزی نیست که بیننده امروزی رو به وجد بیاره.
حقیقتش اصلا جالب نبود… باگ های زیادی داشت بغیر از پاپ که تمیزتر بازی کرد بقیه بازیگرا اکتای خیلی ضعیفی داشتند و تو فیزیک رفتاریشون و اکت صورت بسیار ضعیف بودند… البته ناگفته نماند بعضی دیالوگها قشنگ بود … زمانیکه شیطان پسر رو تسخیر میکنه و با پاپ صحبت میکنه میمیک صورت پسر خیلی خوب بود اما توقع همچین چیزی نداشتم هرسال ژانر ترسناک میسازن ولی دریغ از یک خلاقیت یا واقع گرایانه بودنش… اکت بازیگرا، جلوه هاشون اکثرا مصنوعیه متاسفانه…
بهجز کاراکتر جنگیر پاپ، که هم بازی خوبی داشت و هم تاحدی شخصیتپردازی شده بود، باقی کاراکترها چه از لحاظ بازیگری و چه پرداخت اصلا درنیومدن. بازی کودک تسخیرشده که فوق افتضاح بود. مقایسه کنید با بازی «لیندا بلیر» در فیلم «جنگیر». انقدر شتابزده داستان جلو میره که فرصتی برای تعلیق و درگیر شدن بهمون نمیده. هیچکدوم از جامپاسکرهاشم درست از آب در نیومده بود. تنها نقطه قوتش گره داستانیای هست که آخر فیلم فاش میکنه اما اونم بخاطر ضعف شدید فیلمنامه، یه فرصت از دسترفته حساب میشه.
از اینجا ممکنه حاوی اسپویل باشه:
فیلمنامه شدیدا در تلاش برای کپی کردن چارچوب داستانی فیلم «جنگیر» بود. از نمای آغازین گرفته، تا چینش کاراکترها (یک کشیش آماتور کنار یک جنگیر کارکشته)، و خط داستانی (شیطانی قدرتمند با نقشهای هدفمند، یک کودک رو طعمه میکنه تا جنگیر موردنظرش رو به دام بندازه). اما حتی در کپی کردن از جنگیر هم ناشیانه عمل کرده و مهمترین فاکتورهای موفقیت جنگیر رو، یعنی شخصیتپردازی کاراکترها و انسجام و عمق فیلمنامه رو نادیده گرفته. اگه بجاش تمرکز اصلیش رو رو اسرار واتیکان میذاشت احتمالا فیلم قابل دفاعی میشد.
کامنت های منفور زیاد = مناسب برای دیدن
کامنت های تعریف زیاد = نامناسب برای دیدن
اینکه شما فیلم رو بگی خوبه یا بده، مثل این هست که یک غذا رو بگی خوبه یا بده! نقد تخصصی بکنید، خوبه یا بده معنی نمیده.
خداروشکر آی ام دی بی به روی ما ایرانیا بسته هست! وگرنه الان 90 درصد فیلم های دنیا امتیاز زیر 2 داشتن!!