بهار پراگ، سال 1968. زندگی «توماس» (دی لوییس)، جراح برجسته ای که علاقه ی خاصی به زنان دارد، پس از ورود تانک های روسی به پراگ و سقوط حکومت آزاد، دچار تغییرات بزرگی می شود
فیلم خوبیه ولی الان که 40 سال ازش میگذره سلیقه همه نیست. سه ساعته و کنده اما داستان عمیقی داره و خوب کارگردانی شده. دیدن دنیل دی لوییس جوان هم مثل پایان فیلم قشنگه.