کنجی که به خاطر رویای آیدل شدن مسخره و اذیت میشود، در یک کاباره جایی برای خودش پیدا میکند و با کمک یک پزشک پیشرو، بالاخره روی صحنه به عنوان خودِ واقعیاش، «آی هارونا»، میایستد.
ولی جدا از موضوع فیلم که شاید خیلیا خوششون نیاد ولی برا من اوکی بود و بی طرفانه از فیلم بخوام بگم واقعاا عالی بود من عاشق آهنگاش تو فیلم که با موضوع فیلم هماهنگ بودن ، شخصیت کارکتر ها ، و از همه مهمتر بازیگر نقش اصلی بخاطر حرفه ای بودنش تو حس شخصیت کارکتر خوشم اومد ، اصلا معلوم بود انتخاب بازیگرا برای کارگردان بیشتر ملاک استعداد بود برا این فیلم ، و از همه مهمتر توجه کارگردان به ریزترین جژئیات رو خیلی دوس داشتم مثلا چجوری حرف بزنه لبخند بزنه و یا اصلا راه بره جوری بازیش کرد واقعا انگار همراه شده بودم با فیلم و گذر زمان و اصلا متوجه نشدم