چهل و یک سال سن دارم، و معتقدم از اون دسته فیلماییه که فقط به درد این می خوره که باهاش تحلیلی انجام بشه که چه نوع مشکلات و اختلالات ذهنی و روانی ای باعث میشه چنین فیلم هایی دیده و معروف بشه.
فیلمی دیالوگمحور و پرتنش که با نگاهی عمیق به کشمکشهای زندگی زناشویی میپردازد؛ از اعتیاد به الکل و حسرت فرصتهای از دسترفته گرفته تا رنجِ زندگی بدون فرزند. فیلم با نمایش تحقیرها، سرزنشها و بازیهای روانی بین زن و شوهر، تصویری تلخ و عریان از روابط انسانی ارائه میدهد.