مردی که از یک سفر کاری برای کشف گم شدن همسرش به خانه بازمیگردد، عمیقتر و عمیقتر در یک کالیدوسکوپ سورئال از سرنخهای نیمهپخته، اغواگری، فریب و قتل کاوش میکند. آیا کسی در ساختمان چیزی می داند...
یه نوع فیلم سورئال جالب. اگه از فیلم هایی که همون اول یا اواسط فیلم بهت سرنخ یا جواب رو نمیدهند، خوشت نمیاد، پیشنهاد میدم که نگاش نکنی. چون قرار نیست که بهت جوابی رو بده. بلکه بهت اجازه میده که داستان رو از دیدگاه و زاویه سه مرد نگاه کنی، و هرکدوم رو که پسندیدی اون رو جواب قبول کنی. نویسندگان/کارگردانان، هلن کاته و برونو فورزانی، علاقهی خاصی به روایت یک داستان منسجم یا ارائهی انبوهی از طرح داستان ندارند؛ در عوض، ایدههای جالوی ایتالیایی را آنقدر خلاصه کردهاند که چیزی بیش از جلوههای بصری و حس و حال نیست. برای همه وقتی که فیلم رو تماشا بکنند؛ رویدادها در مجموعهای بیپایان از زوایای گیجکننده، رنگهای تند و ترکیببندیهای عجیب و غریب رخ میدهند. در حالی که هر فریم بدون شک یک اثر هنری است…