جیوانی پونتانو پس از دیدار با دوستش،به مهمانی که به مناسبت چاپ جدیدترین کتابش گرفته شده می رود و همسرش "لیدیا پونتانو" از مکانی که سالها پیش در آن زندگی می کرده بازدید می کند...
اثریاست خوشسلیقه، ستودنی. آنتونیونی فیلم را نساخته، دوخته. بمثابهی کت و شلوار، بنظیر تاکسیدویی از صنف حریر، دوخته و به تن حرکت، به تن هنرپیشگان، به تن مناظر فیلم کرده هنرش، آن خوش سلیقگی افراطی و استایلیشاش را... ادبیات فیلم نفسگیر است، بقعر قلمروی عواطف آدمی میرود فیلم، بکاوش هر آن حسی که قبلا نبوده و حالا هست، از نقص معاف، یکی از نازنینترین تجارب سینماییام.