فیلم از آخر به اول می آید. ماجرای فیلم حول شبی در پاریس رخ می دهد، که زنی بنام «آلکس» (مونیکا بلوچی) در زیرگذر توسط یک غریبه مورد تجاوز قرار می گیرد...
فیلم از چند سکانس پلان طولانی تشکیل شده و از آخر داستان به اول داستان به صورت فلش بک روایت میشه
کارگردان عمداً یه فرکانس بسیار ریز تو صدای فیلم استفاده کرده که حالت اضطراب و ناراحتی رو تو ببینده به وجود بیاره هنگام دیدین فیلم به مرور حالت تهوع میگیرید.
اگه دچار ترومای بعد از حادثه هستید، اگر خشونت زیاد اذییتون میکنه، اگه دیدن تجاوز ناراحتتون میکنه و تحمل دیدن فیلم غیر معمول رو ندارید اصلا و به هیچ عنوان این فیلم رو نبینید.
فیلم خوبیه.دقایق زیادی دردناک و بیرحم درباره ی تجاوزه. و دقایقی زیبا و اروم درباره ی عشقه. داستان از اخر به اول روایت شده. اول سرگیجه دوربین و صدای نویز روی مخ و صحنه ی تجاوز طولانی و... همش حالتو بد میکنه کارگردان سیلی هاشو میزنه چون دقیقا میخواد که حالتو بد کنه که اون لحظه رو بفهمی و درگیرش شی. و خیلی زیبا با چرخش زمان و نمایش عشق به تو میگه که چطور شکوه و ویرانی میتونه مرزی به همین کوتاهی و بیرحمی داشته باشه.
به به سینما یعنی این آقا شما متوجه نیستید ما نیاز داریم که حتما و حتما ۶ میلیون دقیقه با جزئیات کامل تجاوز رو ببینیم یه وقت مغز صاف تر از دنبه امون متوجه نمیشه اوج فاجعه رو
کارگردان عمداً یه فرکانس بسیار ریز تو صدای فیلم استفاده کرده که حالت اضطراب و ناراحتی رو تو ببینده به وجود بیاره هنگام دیدین فیلم به مرور حالت تهوع میگیرید.
اگه دچار ترومای بعد از حادثه هستید، اگر خشونت زیاد اذییتون میکنه، اگه دیدن تجاوز ناراحتتون میکنه و تحمل دیدن فیلم غیر معمول رو ندارید اصلا و به هیچ عنوان این فیلم رو نبینید.