فیلمی در زمان خود جسورانه و البته برای زمان حال کهنه و شعاری.
فرری بار دیگر جامعه بورژوازی را هدف قرار داده و از دست رفتن هویت و روابط انسانی در جامعه مدرن را هدف گرفته. مشکل فیلم اینجاست که بیشتر مجذوب ایده جذاب و جنجالیش شده درحقیقت حرف درون فیلم از خود فیلم بزرگ تره و فیلم قادر به به تصویر کشیدن کامل و درست ایده خودش نیست. فیلم قطعا برای طرفداران عقیده چپ در زمان خودش حرفهایی داشته.
مارچلو ماستوریانی و کاترین دونوو که از نمادهای سینمای هنری و تجاری اروپت بودن در زمان این فیلم رابطه عاطفی عمیقی هم باهم داشتن و قطعا حضور این دو بازیگر باعث میشه که فیلم قابل دیدن بشه.
فیلمی درزمان خودش جنجالی به لحاظ مضمون و البته امروزه روز شعاری و کهنه شده . بدون شک کسانی که طرفدار اندیشه چپ هستن و دغدغه سینما دارن از فیلم لذت میبرن ولی فیلم برای امروز کهنه و نخ نماست. مارچلو ماستوریانی و کاترین دونوو که از نمادهای سینمای اروپا چه به لحاظ تجاری و چه هنری بودن در زمان ساخت این فیلم در ارتباطی عاطفی بودن و دیدنشون در فیلم به خاطر شیمی متقابلشون خالی از لطف نیست. ولی به نظرم فیلم بیش از اندازه شیفته حرف و ایده بزرگشه بدون اینکه نگاهی بدون شعارزدگی به اون داشته باشه.
فرری بار دیگر جامعه بورژوازی را هدف قرار داده و از دست رفتن هویت و روابط انسانی در جامعه مدرن را هدف گرفته. مشکل فیلم اینجاست که بیشتر مجذوب ایده جذاب و جنجالیش شده درحقیقت حرف درون فیلم از خود فیلم بزرگ تره و فیلم قادر به به تصویر کشیدن کامل و درست ایده خودش نیست. فیلم قطعا برای طرفداران عقیده چپ در زمان خودش حرفهایی داشته.
مارچلو ماستوریانی و کاترین دونوو که از نمادهای سینمای هنری و تجاری اروپت بودن در زمان این فیلم رابطه عاطفی عمیقی هم باهم داشتن و قطعا حضور این دو بازیگر باعث میشه که فیلم قابل دیدن بشه.