یکی از دانشمندان ژاپنی سالها پیش ثابت کرده که ممکن نیست هیچ سریال خوبی بیشتر از پنج سیزن طول بکشه. حتی سوپرنچرال و لاست هم به فسی افتادند بعد پنج فصل.
بچهها بیایید تعارف رو کنار بگذاریم. اصلا مشخص نیست چرا این انیمه اینقدر بازخوردهای خوبی پیدا کرده. داستان کشدار، بیمنطق و لوسه و اصلا هیچ بار درامی هم نداره. حتی به سختی خندهدار میتونه باشه. توی لیست انیمههای خوب به نظرم این حتی وارد دویستتای برتر هم نمیشه. خودمم نمیدونم چرا نشستم تمام قسنمتهاش رو از پارسال دنبال کردم. برام شده یک چیزی شبیه بلککلاور که ۱۷۰ اپیزود مسخره ما رو دنبال خودش کشوند.
این بازسازی از نسخه دهه نوی (فکر کنم) انیمه است. دونمایه/پلات یکمی به ماوراءالطبیعه گریز میزنه، ولی ژانر اصلی مدرسهای، رمانتیک و کمدیه. جزو انیمههای قشنگ محسوب میشه و بعد از جهار پنج اپیزود دیگه نمیتونید دراپش کنید.
خلاصه که کلا شخصیتهای صالی کاملا برخلاف این بوده:
شارلکن پادشاه امپراطوری مقدس روم واقعا پادشاه بزرگی بود
مری ملکه اسکاتلند شخصیت محبوب و معقولی داشت
کاترین مدیچی یک متعصب مذهبی، و پلید بود
هر چهار تا پادشاه فرانسه که توی سریال دیدید یکی از اون یکی کودنتر بودن
خیلی خیلی خوب. تهیهکننده فیلم پیتر جکسونه که خودش کارگردان ارباب حلقهها و هابیت بوده. داستان فیلم توی آفریقای جنوبی میگذره که اصلا شبیه تصورات شما نیست. لهجه جالبی هم دارند. اینم بد نیست بدونید که مامان بابای چپی (اسم مرده «نینجا»ست، اسم زنه رو نمیدونم) دو تا از خوانندههای خیلی مطرح سبک رپ و R&B توی آفریقای جنوبیاند
شارلکن پادشاه امپراطوری مقدس روم واقعا پادشاه بزرگی بود
مری ملکه اسکاتلند شخصیت محبوب و معقولی داشت
کاترین مدیچی یک متعصب مذهبی، و پلید بود
هر چهار تا پادشاه فرانسه که توی سریال دیدید یکی از اون یکی کودنتر بودن