انیمهای آروم، خاص و شخصیتمحوره ریتم کندی داره، ولی فضاسازی و حالوهوای متفاوتش باعث میشه تجربهی موندگاری باشه. برای کسایی که دنبال اثر بالغ و متفاوتن، ارزش دیدن داره
هانتر ایکس هانتر رو قبلاً توی انیمهورلد دیده بودم و اینجا ریواچ کردم. هنوزم به نظرم انیمهی خیلی خوب و جذابیه، مخصوصا ترک های متنوع و همچنین بهخاطر شخصیتپردازی قوی و دنیاسازی خوبش. کیلوا برام یکی از بهترین شخصیتهاشه و هیسوکا هم با اون مرموز بودنش خیلی خاصه. فقط پایانش بهخاطر شرایط هرچیزی بود خیلی کامل و راضیکننده نبود، ولی در کل هنوز هم ارزش دیدن و ریواچ کردن داره
سیلور مون برای من فقط یه انیمه نیست یه تیکه از بچگی و قلبمه 😭😭😭 از همون موقع که بچه بودم عاشق دنیای جادویی، شخصیتهای دوستداشتنی و اون حس قشنگ امید و رفاقتش شدم، و راستش هنوزم همونقدر عاشقشم 😭😭😭❤❤ یه چیزی توی سیلور مون هست که هیچوقت قدیمی نمیشه؛ اون ترکیب فوقالعادهی عشق، دوستی، شجاعت و مبارزه برای خوبی. نقطه قوتش برای من فقط داستانش نیست، بلکه حسیه که منتقل میکنه. شخصیتها هر کدوم جذابیت خودشون رو دارن، رابطه بین سیلورها واقعا گرم و دوستداشتنیه، طراحیها هنوزم قشنگ و خاصه، و اون فضای جادویی و احساسی انیمه واقعا موندگاره. از اون کاراست که هم نوستالژیه، هم قلب داره، هم هنوز میتونه آدمو درگیر خودش کنه. سیلور مون واقعاً یکی از دوستداشتنیترین و ماندگارترین انیمههاست و برای من همیشه خاص میمونه😭😭😭😭😭😭😭😭😭
Yuri on Ice برای من فقط یه انیمه نیست، یه حسه از اون کاراس که هر بار میبینمش دوباره عاشقش میشم این ریواچ بیشتر از قبل نشونم داد چقدر این انیمه گرم، صمیمی، الهامبخش و دوستداشتنیه رابطههاش، اجراهاش، موسیقیهاش و اون حس لطیفی که توی کل داستان جریان داره واقعا خاصه یه جوریه که هم آرومت میکنه، هم ذوقت رو میاره بالا، هم دلت رو میبره من واقعا عاشق این انیمهام و به نظرم از اون چیزاییه که هر بار ببینیش باز هم قشنگه
من قبلا Ergo Proxy رو دیده بودم، ولی دوباره برگشتم ببینمش چون از اون انیمههاس که با ی بار دیدن تموم نمیشه فضای تاریک و سایبرپانکی، داستان فلسفی و معمایی، شخصیتهای چندلایه و اتمسفر سنگینش باعث میشه بعد از هر قسمت بیشتر درگیرش بشی. این اثر برای همه نیست، اما اگر دنبال انیمهای عمیق، متفاوت و ماندگار هستید که فقط سرگرمتون نکنه و واقعا به فکر وادارتون کنه، Ergo Proxy قطعاً ارزش دیدن داره
فیلم عجیبی بود، از اونایی که آروم آروم میره زیر پوست آدم بیشتر از ترس، حس کنترل و فشار روانی میداد یه جاهایی واقعا حس میکنی مرز بین اصلاح و آزار قاطی میشه و این خودش اذیتکنندهست بعد از تموم شدنش مدام به این فکر میکردم که چقدر بعضی رفتارها میتونن بهمرور تو ذهن آدم نرمال بشن فیلمی نیست برای حال خوب، ولی به نظرم ارزش دیدن داره