مستأجر پولانسکی، مرثیهای برای از دست رفتن هویت در دنیای مدرنه داستان ترلکوفسکی (با بازیِ خود کارگردان) که ذرهذره در روح مستاجر قبلی حل میشه، یه شاهکار در به تصویر کشیدن پارانویاست. معادلهی روانیِ این فیلم دقیقاً اینطوری کار میکنه: Isolation+Gaslighting Neighbors=Loss of Self
پولانسکی با کادربندی های تنگ و زوایای دوربینش، شما رو هم مثل شخصیت اصلی تو اون آپارتمانِ لعنتی زندانی میکنه. سکانسهای توهم و پیدا کردن دندان تو دیوار، مو به تن آدم سیخ میکنه! اگر به سینمای روانکاوانه و کافکایی علاقه دارید، این فیلم یه باید مطلقه
اگه فکر میکنید پارتنرتون روی اعصابه یا رابطهتون سمی شده این فیلم بهتون ثابت میکنه که اوضاع میتونه خیلی فاجعهتر باشه! مثلاً همسرتون میتونه با یه هشتپای لزج تو یه آپارتمان متروکه بهتون خیانت کنه! 😂 فیلم Possession رسماً یه کلاس درس برای اثباتِ این معادلهست:
Toxic Marriage+Paranoia=Absolute Insanity
بازی ایزابل آجانی تو سکانس مترو جوریه که بعد از دیدنش، خودتون هم نیاز به یه دوره تراپی پیدا میکنید! یه شاهکارِ به شدت مریض و فراموشنشدنی!!!
پولانسکی با کادربندی های تنگ و زوایای دوربینش، شما رو هم مثل شخصیت اصلی تو اون آپارتمانِ لعنتی زندانی میکنه. سکانسهای توهم و پیدا کردن دندان تو دیوار، مو به تن آدم سیخ میکنه! اگر به سینمای روانکاوانه و کافکایی علاقه دارید، این فیلم یه باید مطلقه
Toxic Marriage+Paranoia=Absolute Insanity
بازی ایزابل آجانی تو سکانس مترو جوریه که بعد از دیدنش، خودتون هم نیاز به یه دوره تراپی پیدا میکنید! یه شاهکارِ به شدت مریض و فراموشنشدنی!!!