اگه اون موقع که فیلم منتشر شد، مردم اون زمان سخنرانی آرتون جنسون رو با دقت گوش می دادند دنیای امروز یک چیز دیگه ای بود.
همونطور که گفته می شه دوران ایدئولوژی، کشورها و ملت ها تموم شده. دنیا یک سیستم بزرگ از سیستم های کوچک تر هست که چه بخواند و چه نخواند باید در کنار هم کار و تجارت کنند تا بتونند زنده بمونند و رشد کنند. هر کی به این سیستم متصل بود زنده موند و اونی که به بهانه ی ایدئولوژیک جدا شد به فنا رفت.
خونی که این سیستم و اجزای اون رو زنده نگه می داره پوله و بس!
نه تفکرات فانتزی و رویا گونه که همشون وعده ی بهشت رو دادند اما کشورها رو به جهنم تبدیل کردند.
نمونه اش رو دیگه همه می دونند.
به نظرم سریال مثل سوپرانو تموم بشه.
هوملندر روی صندلی ریاست جمهوری تکیه میده در حالی که دنیا داره می سوزه. بوچر هم با یه دیلم از حصار کاخ سفید رد می شه و می ره به سمت هوملندر.
نما کات می خوره به هوملندر.
هوملندر هونجا نشسته که یهو نگاهش به سمت دوربین می ره و تصویر سیاه می شه.
پایان.
به نظرم چنان پایان بازی داره که عملا "پایان جر خورده" حساب می شه.
طراحی صحنه واقعا عالی بود.
تنها نکته ی که من شخصا خوشم نیومد این بود که هر قسمتی روی یک شخصیت متفاوت تمرکز می کرد و همین نمی ذاشت من بتونم با کاراکترها زیاد همزاد پنداری کنم.
1- هدف باید لذت بردن باشه نه تموم کردنش. جای اینکه روزی صد قسمت نگاه کنید که بعد پز بدید که کل وان پیس رو تو دو هفته تموم کردید ولی هیچکدوم از جزئیات داستان یادتون نیاد، خیلی راحت بشینید روزی دو یا سه قسمت نگاه کنید. من خودم روزی سه قسمت نگاه کردم و حدود دو سال طول کشید ولی تک تک لحظاتش رو حس کردم.
2- تحت هیچ شرایطی هیچ فصلی رو رد نکنید. قبلا همه می گفتند که فصل "اسکای پیا" تنها بخشی هست که می شه کامل ردش کرد چون هیچی به داستان اضاف نمی کنه. حالا تو فصل الباف مشخص شده که مهم ترین فصل کل سری بوده.
3- یک سری قسمت هست معروف به فیلر که فقط تو خود انیمه هست و تو مانگا نیست و (حداقل تا الان) تاثیری روی داستان اصلی نداشته. به شدت توصیه می کنم که اون ها رو هم نگاه کنید. شاید داستان رو جلو نبره اما واقعا سرگرم کننده هست.
4- فیلم ها هم همگی فیلر هستند و تاثیری روی داستان اصلی ندارند اما همچنان جذاب هستند. (خیلی از تصاویر و صحنه های جالبی که از وان پیس توی اینترنت می بیند در واقع از خود فیلم ها هستند) .
واقعا فیلم قشنگی بود.
هم داستان جالبی داشت، هم موسیقی خوبی داشت و هم بازیگری خوب.
فکر نمی کردم یه فیلم در رابطه با پینگ پنگ اینقدر پر هیجان باشه.
مقایسه داستان مارتی و دختره هم جالب بود. مارتی به هر کاری (و واقعا هر کاری) دست می زد تا بشه قهرمان پینگ پونگ جهان و اون دختره هم به هر کاری دست می زد که فقط یه زندگی معمولی داشته باشه.
همونطور که گفته می شه دوران ایدئولوژی، کشورها و ملت ها تموم شده. دنیا یک سیستم بزرگ از سیستم های کوچک تر هست که چه بخواند و چه نخواند باید در کنار هم کار و تجارت کنند تا بتونند زنده بمونند و رشد کنند. هر کی به این سیستم متصل بود زنده موند و اونی که به بهانه ی ایدئولوژیک جدا شد به فنا رفت.
خونی که این سیستم و اجزای اون رو زنده نگه می داره پوله و بس!
نه تفکرات فانتزی و رویا گونه که همشون وعده ی بهشت رو دادند اما کشورها رو به جهنم تبدیل کردند.
نمونه اش رو دیگه همه می دونند.
اون کسی که خلاصه فیلم رو داشته می نوشته، موقع نوشتن مست بوده؟
آخه چرا با یک "پایان خوش زورکی" همچین فیلمی رو باید خراب کنند.
توی یک مستند کلی مفهوم مهم مثل اهمیت کپی رایت، بی رحم بودن صنعت سرگرمی، ممکن بودن معجزه و... رو می رسونه.
هوملندر روی صندلی ریاست جمهوری تکیه میده در حالی که دنیا داره می سوزه. بوچر هم با یه دیلم از حصار کاخ سفید رد می شه و می ره به سمت هوملندر.
نما کات می خوره به هوملندر.
هوملندر هونجا نشسته که یهو نگاهش به سمت دوربین می ره و تصویر سیاه می شه.
پایان.
به نظرم چنان پایان بازی داره که عملا "پایان جر خورده" حساب می شه.
تنها نکته ی که من شخصا خوشم نیومد این بود که هر قسمتی روی یک شخصیت متفاوت تمرکز می کرد و همین نمی ذاشت من بتونم با کاراکترها زیاد همزاد پنداری کنم.
1- هدف باید لذت بردن باشه نه تموم کردنش. جای اینکه روزی صد قسمت نگاه کنید که بعد پز بدید که کل وان پیس رو تو دو هفته تموم کردید ولی هیچکدوم از جزئیات داستان یادتون نیاد، خیلی راحت بشینید روزی دو یا سه قسمت نگاه کنید. من خودم روزی سه قسمت نگاه کردم و حدود دو سال طول کشید ولی تک تک لحظاتش رو حس کردم.
2- تحت هیچ شرایطی هیچ فصلی رو رد نکنید. قبلا همه می گفتند که فصل "اسکای پیا" تنها بخشی هست که می شه کامل ردش کرد چون هیچی به داستان اضاف نمی کنه. حالا تو فصل الباف مشخص شده که مهم ترین فصل کل سری بوده.
3- یک سری قسمت هست معروف به فیلر که فقط تو خود انیمه هست و تو مانگا نیست و (حداقل تا الان) تاثیری روی داستان اصلی نداشته. به شدت توصیه می کنم که اون ها رو هم نگاه کنید. شاید داستان رو جلو نبره اما واقعا سرگرم کننده هست.
4- فیلم ها هم همگی فیلر هستند و تاثیری روی داستان اصلی ندارند اما همچنان جذاب هستند. (خیلی از تصاویر و صحنه های جالبی که از وان پیس توی اینترنت می بیند در واقع از خود فیلم ها هستند) .
این از معدود انیمه هایی هست که توصیه می کنم حتما با دوبله فارسی ببینید.
واقعا حیف شد که از تریلر پارک دیگه دوبله نشد.
هم داستان جالبی داشت، هم موسیقی خوبی داشت و هم بازیگری خوب.
فکر نمی کردم یه فیلم در رابطه با پینگ پنگ اینقدر پر هیجان باشه.
مقایسه داستان مارتی و دختره هم جالب بود. مارتی به هر کاری (و واقعا هر کاری) دست می زد تا بشه قهرمان پینگ پونگ جهان و اون دختره هم به هر کاری دست می زد که فقط یه زندگی معمولی داشته باشه.