این فیلم تو کارنامه P. T. Anderson شخصیترین فیلمش حساب میشه ولی همچنان مثل همهی فیلماش یک شخصیت مرد داریم که درگیری و کشمکش داره؛ شخصیت مرد تو این فیلم با اضطراب اجتماعی و تنهایی عاطفی طرفه و در تلاش که خودش از دست این وضعیت نجات بده و گذشتهش که میشه خانوادهای که توش بزرگ شده باعث این اختلال شخصیتی داخل شخصیت مرد شده؛ بزرگ شدن یک پسر در یک خانواده با هفت خواهر. فیلم به خوبی شخصیت میسازه ولی توی جلو بردن داستان کمکاری میکنه و از شخصیتهای فرعی استفاده نمیکنه.
فیلم به طور عجیبی فاجعهست، شخصیت پردازی که اصلا وجود نداره، داستان همینطوری عشقی جلو میره، بازی ها نابوده، کارگردانی نابوده، دکوپاژ داغونه، شخصیت زن فیلم معلوم نیست چرا تو فیلم هست اصلا کارکردش چیه و اصلا واقعا نمیدونم کریستوف والتز اینجا چکار میکنه!!!
فیلم به طور عجیبی فاجعهست، دکوپاژ بد بازی ها بد کارگردانی بد دوربین سرگردون فلیمنامه همینطوری داره عشقی میره جلو شخصیتی ساخته نشده و اینکه معلوم نیست اتفاقات بر چه اساسی داره شکل میگیره یهو میان اینارو بکشن اون شخصیت زن حضورش چه فایدهای داره؟ واقعا کریستوف والتز چرا اینجاست؟؟؟؟