sara.alef

فیلم حال و هوای خوبی داره و به مرور پخته تر میشه، عنصر غافلگیری و شوک آنی هم گیراترش میکنه... سه داستان غیرخطی، در زمان های مختلف وجود داره هرچند که پاسخی برای سوالهای ما نیستن ولی هرکدوم بنوعی تکمیل کننده ی داستان دیگریه! فضاسازی و بازی های و ایده ی داستان کار خودشونو میکنن و بلاخره قراره بترسید !

داستان کشش خوبی داره؛ هر از چندگاهی اضطراب های قابل تشخیصی بهت میده (ما دیگه دست نویسنده های ژانر وحشت رو میخونیم) :-)))) اگر از عروسک های تسخیر شده میترسید این یکی هم ارزش دیدن داره.

درود بر این دقت نظر :)))

قرار نیست با این فیلم جیغ بکشیم یا از جا بپریم؛ {ولی قراره تمام وقت، دلهره و نگرانی در ما رشد کنه (تا پایان)} با دقایقی از پریشونی و سردرگمی ناشی از مسئولیت و بار سنگینِ حمایت از فرزند مواجه هستیم. جداً که پدر و مادر بودن جاده ای طولانی، مواقعی تاریک، پر از اتفاقهای غیر منتظره و پیچیده ست و گاهی یک لغزش و کوتاهی یا با چشم بسته زندگی کردن میتونه سرنوشت فرزندمونو برای همیشه عوض کنه! فیلم پر از اشاره و استعاره ست... بابک انوری قبلا با فیلم های Under the shadow و همچنین I Came By توانمندیش رو در شناخت ترس ها، ضعف ها و هدایت داستان به فروپاشی ذهن مخاطب، اثبات کرده. ببینید و دنبال معانی و اشارات باشید. امیدوارم لذت ببرید.

ما با یک فیلم واقع گرایانه از مراسم طرد شیطان مواجه هستیم که بر اساس مستندات و گزارش های یک کلیسای کاتولیک رومی در دهه بیست روایت شده، پس کمتر باید انتظار خلق موقعیتهای تخیلی و جلوه های ویژه داشته باشیم چرا که با روایتی از اصول دین و در انتها تجلی باور در ناباورانی که خود را پیشوای مردم میدونن ولی سراسر لغزش و کژی هستند طرفیم. این واقعه، الهام بخش داستان های بسیاری در سینما با همین مضمون بوده! مقایسه ی این فیلم با شاهکار لیدکین و همچنین داستان جنگیری امیلی رُز ، نادرسته و ما با یک فیلم متوسط و کم هزینه طرفیم که فقط و فقط بازی تکنیکال آل پاچینو کار رو واسمون در میاره...

چند روز پیش یه کلیپ از واکنش افرادی که در سینما این فیلمو میدیدن، دیدم و چقدر غبطه خوردم که من سالهاست همچین تجربه ترس و هیجانی رو نداشتم، امیدوارم این فیلم مقداری کورتیزول و آدرنالین مهمونمون کنه. بی صبرانه منتظر نسخه با کیفیت هستم !

پس توضیحات ؟

اینبار کاراکتر آیشا (کودکی که جینکس رو قهرمان خودش میدونه) رو بهتر از همه درک میکنم ، فرقی نداره عاشق جینکس باشی یا وای، در نهایت استیصال و دغدغه زیستن تورو بسمت قهرمانت می کشونه ...

پس من 38 ساله باید عجیب تر باشم که هم مانگا میخونم هم نصف انیمه های دنیا رو دیدم !!!

آخ آخ آخ چه شب رویایی ای، ببینید و لذتشو ببرید ! این سوال ویران کننده ست : چرا زودتر منو پیدا نکردی ؟