واقعاً اونزمان هرچیزی جای خودش بود حتّی اغواگری هم حد و حدودی داشت. منم دوس داشتم تو همون زمان زندگی میکردم. فیلمها هم خیلی پرمعنی تر بودن الان فقط فساد و بی بندو باری شده همه چیز و دنیا خیلی عوض شده...
انقدر دلیل برای نقد فیلم هست که فقط در کلمۀ فاجعه میشه خلاصه ش کرد. حدّاقل جای امید باقیه برای سینما دوستان که با وجود خیل عظیم هوادارن و فیلمهای فمینیستی، دفاع اغراق آمیز از سیاهپوستان، همجنس گرایی و غیره با دادن نمرۀ 1.5 از حدود 300 هزار نفر در IMDB معلوم میشه تصمیم دیزنی اشتباه و حق با طرفداران فیلمهای اصیل و کلاسیک همونطور که در کارتون بوده هست. گندی که تو فیلم بازسازی شده از انیمیشن پری دریایی زدن رو دیگه نتونستن بازم تکرار کنن و این فیلم جزو ضعیفترینهای تاریخ لقب خواهد گرفت برعکس کارتونش که جزو بهترینها بود.
من این فیلم رو درواقع بخاطر سوفیا کارسون دیدم ولی واقعاً فیلم بسیار خوب و پرمعنایی بود. معمولاً این سبک فیلمها زیر 100 دقیقه هستن امّا باوجود طولانی بودن اصلاً خسته کننده نبود و ریتم مناسبی داشت. در کل روایت فیلم خوب و ملایم، و بازی همۀ بازیگرا خوب و عالی بود. پایان بندی خوبی هم داشت.
سریال خوبیه ولی بیش از چیزی که هست بهش بها داده شده و بنوعی اورریتد شده. بازی کالین فارل و کریستین میلیوتی در نقش آز/پنگوئن و سوفیا میشه گفت نقطۀ قوّت فیلمه و محیط و فضا چیزیه که سالهای ساله بوده و کسی خلقش نکرده و چیز جدیدی نیست. بازی فارل بنوعی ما رو یاد رابرت دنیرو میندازه. در کل سریال معمولیی بود. چیزی که تو این سبک فیلمها هست سیگار کشیدن زیاد شخصیّت هاست. آدمهای درست حسابی فقط سیگار برگ میکشن و سیگار معمولی (سیگارت) الان دیگه فقط واسه بدبخت بیچاره هاست
درصورت امکان سریال اصلی رو هم قرار بدید چون بسیار نوستالژیه.