سعید

در 1914، اریش ماریا رمارک، یک جوون آلمانیه سر کلاس درس، که یه دفعه کسی وارد میشه و خطابه ای پرشور میگه از لزوم دلاوری و ایثار برای وطن (FatherLand)، و همه شاگردها هیجان زده، عازم جبهه نبرد میشن، اما خیلی سریع و با مهابت اولین انفجارها، با واقعیت متفاوت جنگ آشنا میشن. جنگ تاثیر بسیار عمیقی روی رمارک میگذاره و اونو تقریبا برای همیشه دچار افسردگی می کنه. رمارک بر مبنای تجربیاتش، کتاب «در جبهۀ غرب خبری نیست» رو می نویسه، اما به سختی موفق به انتشارش میشه، و وقتی هم که منتشر میشه، میخوره به آغاز دهه سی و قدرت گرفتن نازی ها، که باعث میشه کتابش به خاطر مضمون ضد جنگ و احتمالا تضعیفِ شور و روحیۀ جنگی، ممنوع اعلام بشه. کمی بعد رمارک متوجه میشه که حتی خودش هم دیگه در امان نیست و کشور رو ترک می کنه. اما از طرف دیگه، کتاب اون در آمریکا بلافاصله با استقبال مواجه میشه، و این فیلم با شکوه هم ازش ساخته میشه...

آدم باورش نمیشه که این فیلم بیش از هفتاد سال پیش ساخته شده! به نظرم این فیلم، یک کلاس آموزشی سینماست، از نظر داستان، از نظر بازی های استثنایی از بازیگرایی که شاید حتی مشهور هم نباشن... با این فیلم میشه دید که یه داستان خاص و جذاب و متفاوت و نزدیک به واقعیت، وقتی تلفیق بشه با بازی های فوق العاده، چقدر میتونه برتر از انواع و اقسام داستان های کلیشه ای و فِیک و پر از حرافی های بیخود - اگرچه با آب و رنگ زیاد - باشه. به نظرم این چیزیه که باید از سینما بخوایم، نه دنبال کردن یا تعصب برای فلان بازیگر یا ایدئولوژی یا کشور و سینمای خاص یا... فقط یک امتیاز ازش کم می کنم به خاطر پایانش که به نظرم اصلا جالب نبود. فیلم بدون اون پایان و قبل اون، یک اثر کامل و در اوج بود، و هیچ نیازی به اون پایان نداشت. غیر از اون، همه چی عاااااااالی.